خودکشی دسته جمعی نهنگ ها
دکتر مهدی یاراحمدی خراسانی

بارها از طریق رسانه ها شاهد بودیم در برخی از اقیانوس ها و بستر آب های عمیق گروهی از نهنگ ها خود را به ساحل رسانده و به صورت دسته جمعی خودکشی می کنند. این که دلیل اصلی چنین اتفاقی آلودگی آب ها، آزمایش های نظامی، نشت گاز و نفت به آب، وجود مواد رادیواکتیو و یا هر دلیل دیگری از این جنس است کاملاً مشخص نیست. ولی نکته ی حائز اهمیت اثرات منفی زیست محیطی این اتفاق است که دل همه ی دوست داران حیوانات و سلامت بستر آب ها و طبیعت را به درد می آورد. چنین اتفاقی در کشور ما هم سال های متمادی است که به وقوع می پیوندد. اما نه بین نهنگ ها بلکه میان انسان ها! هر ساله در آستانه ی حلول سال جدید عده ی زیادی از هموطنان بر مرکب مرگ سوار می شوند و گویی همچون نهنگ ها خود خواسته جان به جان آفرین تسلیم می کنند. چقدر سخت و تلخ است خانواده ای که با کلی امید و آرزو خود را آماده ی ورود به سال جدید و بهره گیری از مواهب و نعمات استمرارِ حیات و روز و سال نو می کند اما آوار غم بر سرش فرو ریخته، داغدار شده و کاخ رویاهایش به سادگی نابود می گردد. متأسفانه این روند تنها محدود به نوروز نیست هر چند در این ایام خیلی بیشتر است اما در طول سال تداوم دارد و افراد زیادی در سفرهای جاده ای جان خود را از دست می دهند. در حالی که حتی مرگ یک نفر هم در جاده ها پذیرفته شده نیست.
اما به راستی اشکال کار کجاست که با این همه مطالعه و برنامه ریزی، پیش بینی ها و پیش گیری هایی که صورت می پذیرد کماکان کشور ما از رکورداران تصادفات جاده ای در سطح جهان است؟ به نظر می رسد موارد زیر از مهمترین مسائلی هستند که به عنوان عوامل تأثیرگذار می بایست مورد توجه دست اندرکاران مربوطه قرار گیرد:

عامل انسانی:

متأسفانه با وجود آموزش های فراوان و اِعمال قانون های شدید از سوی پلیس راهور هنوز عامل انسانی از مهم ترین عوامل بروز تصادفات جاده ای است. نگاهی به آمارهای پلیس جاده بیاندازید؛ سرعت و یا سبقت غیر مجاز، انحراف به چپ و راست، رانندگی در حالت خواب آلودگی و خستگی و بسیاری دیگر عواملی از این دست باعث بروز تصادفات شدید می گردند. که این مسأله نشان می دهد با وجود تجارب فراوان و صحنه های دلخراشی که مردم هر سال می بینند هنوز در فرهنگ رانندگی و رعایت اصول و قوانین به بلوغ کافی نرسیده ایم.

اتوموبیل های ناایمن و غیر استاندارد:

بخش عظیم مردم از تولیدات خودروهای داخلی استفاده می کنند. بخواهیم حقیقت را قبول کنیم یا نه بسیاری از این اتوموبیل ها (خصوصاً ماشینی که آمار دارندگان آن بالاست و همه می شناسیم) اصلاً اتوموبیل جاده نبوده و از حداقل های ایمنی برخوردار نیستند. امری که متخصصان نیروی انتظامی بارها بدان اشاره کرده اند و حتی گهگاه مانع شماره گذاری آن ها شده اند. که با اصلاحاتی دوباره روانه ی بازار گردیده اند. اگر با برخورد جدی تر با این مسأله در سال حتی مانع مرگ یک نفر بشویم هر هزینه ای در این راستا صورت پذیرد ارزش دارد.

راه ها و جاده های غیر استاندارد:

هر چند در سال های اخیر در توسعه ی راه ها، شناخت نقاط پرخطر، استاندارد سازی و دو بانده کردن جاده ها اقدامات زیادی صورت گرفته است اما آنچه از آمار هویداست هنوز این اقدامات کافی نیست. نشان به آن نشان که عامل بسیاری از تصادفات کماکان مشکلات ناشی از جاده های ناایمن است.
سخن در این راستا بسیار است و مجال رسانه محدود! با وجود آن که صدا و سیما و رسانه های مختلف مکتوب و دیجیتال بسیار فراوان به این موضوع پرداخته اند، اما واقعاً آزار دهنده است که هر چه در این رابطه سخن می گوییم و قلم می زنیم از رونق نمی افتد. پرداختن به معضل سوانح جاده ای خصوصاً در ایام نوروز گویی سوژه ای است که برایش پایانی متصور نیستیم و انگار رسم همواره و هر ساله ما شده است که باید در چنین روزهایی برای آسیب دیدگان و درگذشتگان سفرهای نوروزی این چنین مرثیه سرایی کنیم. با همه ی این تفاصیل نمی شود دست روی دست گذاشت و کشته شدن عده ی زیادی از همطونان را که گویی نوعی خودکشی دسته جمعی است به نظاره نشست. همان طور که اقدامات مختلف پلیس راهور، راه سازی و سایر نهادهای مربوطه تا حد زیادی این آمار را کاهش داده و یا روند رو به رشد آن را متوقف نموده اند پس حتماً می توان باز هم اقداماتی انجام داد تا زمانی فرا رسد که این آمار تا حداقل ممکن کاهش یافته و مردم کشورمان از موهبت ایران گردی و سفرهای خانوادگی با حلاوت بهره مند شوند. البته نباید این موضوع را فراموش کرد که بخش عظیم تحقق هدف مقدس کاهش تصادفات و سوانح جاده ای منوط به رعایت اصول و قوانین و احترام به فرهنگ رانندگی از سوی مردم است.


منبع: روزنامه شهرآرا، یکشنبه 24 فروردین 1404، شماره 4457


































































































































































لطفاً نظرات و پیشنهادات خود را

با مدیریت سایت از طریق پست الکترونیکی؛

Email: mahdiyarahmadi@gmail.com

در میان گذارید.

+ نوشته شده در  ۱۴۰۴/۰۱/۲۵ساعت 8:14  توسط مهدي ياراحمدي خراساني  |