یا رب نظر تو بر نگردد
دکتر مهدی یاراحمدی خراسانی

هیچ جای سرزنشی وجود ندارد. هیچ کسی نباید و حق ندارد فرد گنهکار، مجرم یا غافل را مسخره کند، نادیده بگیرد، سرزنش کند و تحقیر نماید. وقتی همه ی ما در معرض اشتباه، گناه، غفلت و یا هر چیز دیگری هستیم که ممکن است ما را به یکی بدتر از آن ها تبدیل کند دیگر چه جایی باقی می ماند برای غرور و یا خود برتر بینی؟ فقط باید در هر حال به خداوند ستار پناه برد و از او خواست پرده بر عیوب و ضعف های ما بپوشاند و ما را در مسیر فلاح و صلاح ثابت قدم گرداند. آن ها که به هر دلیلی از قوانین عرفی و شرعی جامعه عدول کرده اند و یا به اصطلاح از خط قرمز ها گذشته اند اولا در محکمه عقل و وجدان به شدت محاکمه می شوند و سپس در دادگاه قانونی برایشان حکم حبس یا نظایر آن صادر می شود و بخشی از عمر خود را در زندان سپری می کنند. حال که دیگر شاخشان شکسته شده یا به اصطلاح کرک و پرشان ریخته است و بی اعتبار گشته اند می خواهند بعد از آزادی دوباره به زندگی بازگردند. چه بسیاری از این افراد هستند که به صورت واقعی عزم و اراده دارند که دور کار خلاف نچرخند و مانند مردم عادی زندگی کنند اما چه می شود وقتی که حالا دیگر جامعه آن ها را نمی پذیرد؟ می توان به جامعه حق داد که در مواجهه با این افراد کمی با احتیاط و بررسی بیشتر و دقیق تری مواجه شوند اما قطعاً طرد کردن، نادیده انگاشتن و یا کماکان به چشم گنهکار یا مجرم به آن ها نگریستن صحیح، شرعی و منطقی نیست. کسی که واقعاً توبه کرده همانند کسی است که گناهی مرتکب نشده است پس جامعه حق ندارد آن ها را گوشه نشین کند. البته تحقق این مهم به پیش نیازهای مهمی بستگی دارد. اول اینکه فرد باید در دوران حبس آموزش ببینید، مهارت یاد بگیرد و توانمندی و صلاحیت ویژه ای کسب کند که در قبال آن گواهینامه های معتبری برای ادامه ی فعالیت های حرفه ای آن ها در جامعه صادر شود. بسیاری از جرم ها حاصل بیکاری و بی مهارتی است. اگر افراد در مسیر کاری ارزشمند که مطابق علایق و شایستگی آن هاست تربیت شوند بدون شک انگیزه ی زیادی برای حرکت در مسیر فعالیت های اجتماعی پیدا می کنند. دوم بحث فرهنگ سازی عمومی برای آحاد جامعه خصوصاً کارآفرینان، مدیران، صاحبان مشاغل است که دیدگاه حمایتی و همراهی داشته باشند و افراد را به خاطر یک اشتباه کلاً حذف نکنند. جامعه پذیری دوباره این افراد مانند زندگی پس از زندگی است که گویی برایشان عمری دوباره و فرصتی مجدد است که می توانند قابلیت های خود را نشان دهند. چه بسا این افراد به خاطر آن که ته ماجرای گمراهی و غفلت را دیده اند اکنون فرصت مجدد را بیشتر قدر بدانند و حتی از دیگران کارآمدی بالاتری از خود نشان دهند. انتقال پیام مثبت، مهربانانه و حمایتی از سوی جامعه صالح به فردی که جرمی را مرتکب شده، توبه کرده و جزای آن را نیز پرداخت کرده است نقش بسیار مهمی در بازگشت افراد به خویشتن خویش و حرکت در مسیر زندگی سالم دارد. سوم نهادهای اجتماعی در دستگاه های مختلف هستند که وظیفه دارند این گونه افراد آسیب دیده را که به خود و خانواده شان خواسته یا ناخواسته ظلم کرده اند تا بازگشت قطعی و کامل به زندگی عادی دنبال کرده و یاری رسانند تا زمینه ای برای بازگشت به انحراف و اشتباه وجود نداشته باشد و فرد با خیال راحت و امنیت خاطر بتواند در کنار سایر مردم به راحتی زندگی کند.

منبع: روزنامه شهرآرا، یکشنبه 22 مهرماه 1403، شماره 4332

لطفاً نظرات و پیشنهادات خود را

با مدیریت سایت از طریق پست الکترونیکی؛

Email: mahdiyarahmadi@gmail.com

در میان گذارید.

 صاحب امتياز و مدير مسئول: دکتر مهدی ياراحمدي خراساني


  Mahdi Yarahmadi