هرکسی نردبان خودش را دارد
دکتر مهدی یاراحمدی خراسانی

باور کنید این جمله مشهور که آرام آرام به ضرب المثل تبدیل شده است پیامی قطعی و شفاف دارد که کاملاً واقعیت و حقیقت دارد: «هرکسی در زندگی نردبان خودش را دارد» این جمله بدان معناست که برای پیشرفت و تعالی در زندگی هرگز خود را با دیگران مقایسه نکنید، اهل حسادت و رقابت های کاذب و بی اساس نباشید، زیر آب کسی را نزنید، پیشرفت دیگران را مانع روند رو به رشد و پیشرفت خود ندانید، به غلط دنبال گرفتن جای کسی نباشید و هرگز فراموش نکنید که دستی بالای همه ی دست ها قرار دارد که خوب می بینید، حواسش کاملاً جمع است، پرداختن و توجه کردن به یکی او را از توجه به دیگران باز نمی دارد و عزت و ذلت واقعی تنها و تنها در کف با کفایت اوست. وقتی قرار است خدای مهربان و بی همتا روزی دهنده باشد، جاه و مقام بخشد، عزت و فرصت پیشرفت عنایت کند دیگر چه باک؟ اصلاً ما را چه کاری با دیگران و اتفاقات و داشته ها و نداشته های زندگی آن ها؟ چه بسیار موقعیت ها، نعمت ها، موفقیت ها و کامیابی های ما در زندگی هستند که به دلیل مقایسه های بی اساس و بی مورد از چشم ما افتاده است و در مرور زمان سبب شده هم از آن ها غافل باشیم و هم از داشته های خود بهره ای نبریم و هیچ چیزی نتواند ما را شاد کند. پس تا دیر نشده است به خود بیایید چشم از زندگی دیگران و مسیر پیش روی آن ها بردارید سرتان در لاک خودتان باشد خالصانه و راغبانه و بی محابا تلاش کنید و نیت خود را خیر و شفاف گردانید و همه چیز را به او که بهترین حامی و پشتیبان انسان است واگذار کنید و منتظر بمانید تا خیلی زود صبح دولت شما بدمد و اتفاقاتی برایتان بیفتد که شاید حتی در گمان شما هم گذر نمی کرد. کافی است تلاش کنید تا صلاحیت ها، استعدادها و توانایی های ویژه ی خود را شناسایی کنید و در جهت شکوفایی و به ظهور رساندن آن بی توقف کوشش کنید. همان طور که اثر سر انگشت هر انسانی با دیگران متفاوت است توانایی و قدرت عمل و ارزش آفرینی هر انسان با دیگری فرق دارد. به بیان دیگر هر گلی بویی دارد و هر آدمی صاحب قدرت و خاصیتی ویژه و مخصوص به خود است. پس هیچ کسی نمی تواند جای دیگری بنشیند. وقتی چنین قابلیتی وجود دارد دیگر چرا باید از خویشتن غافل شویم و فراموش کنیم که ما هم می توانیم روندی رو به رشد و پیشرفت برای خود و وابستگان خویش رقم بزنیم. شاید به همین دلیل است که در آموزه های اخلاقی بزرگان ما «خویشتن شناسی» سودمندترین و نافع ترین دانش ها بر شمرده شده و در کلام پیامبر اعظم(ص) نیز آمده است: «کسی که بتواند خود را بشناسد خدا را شناخته است» کمال واقعی انسان در این است که بتواند تمامی صلاحیت ها و استعدادهای خویش را در عرصه اجتماعی و زندگانی به منصه ی ظهور برساند و بدین ترتیب در جهت بهبود هر چه بیشتر جامعه تلاش کند و سهم خویش را برای بهتر کردن دنیا ادا کند. اگر این چنین تفکری در جامعه نهادینه شود بسیاری از رذیلت های اخلاقی از بین می رود، رابطه ی بین گروه های انسانی بسیار بهتر خواهد شد، روحیه ی مشارکت، تعاون و همدلی افزایش خواهد یافت و هر کسی در زندگی خود احساس مطلوب تری خواهد داشت و مسیر رشد، توسعه و پیشرفت خود را باز می بیند و می تواند امیدوار باشد که در صورت تلاش خالصانه و مستمر به اهداف منطقی و چالشی خود در زندگی دست یابد.

منبع: هفته نامه نخست، پنجشنبه 20 اردیبهشت ماه 1403، شماره 1009

لطفاً نظرات و پیشنهادات خود را

با مدیریت سایت از طریق پست الکترونیکی؛

Email: mahdiyarahmadi@gmail.com

در میان گذارید.

 صاحب امتياز و مدير مسئول: دکتر مهدی ياراحمدي خراساني


  Mahdi Yarahmadi