من سالهاست مُردم !
مهدی یاراحمدی خراسانی

• هم من به فکر او بودم هم او به فکر خودش، به یکباره دیدم هیچکس به فکر من نیست.

• هم من دنبال رفع نیازهای او بودم هم او دنبال رفع نیازهای خودش. انگار من اصلاً نیازی ندارم.

• من فقط او را دوست داشتم او هم فقط خودش را دوست داشت. انگار کسی دیگر دوست داشتنی نیست.

• هم او خودش را برای من لوس می کرد هم من نازش را می خریدم. هرگز فکر نکردم من هم می توانم خودم را لوس کنم.

نمی دانم این عشق است یا جنون. حس است یا نیاز. فراز است یا فرود. تنها می دانم دیگر مَنی در کار نیست. همه چیز فقط و فقط اوست. من دیگر نیستم، تمام شدم، حل شدم و نادیده گرفته شدم.‌ ولی اصلاً برایم مهم نبود. راضی بودم. تا جایی که روزی برگشت، خیره خیره به من نگاه کرد و گفت: تو هیچ حقی نداری، باید هر آنچه منم را دربست قبول کنی، سرت را پایین بیاندازی و هیچ نگویی، ادعایی نداشته باشی، چیزی نخواهی. آنجا بود که دریافتم من سالهاست مُردم! دلگیر نشدم! فقط به فکر فرو رفتم. بدون آن که به چشمانش نگاه کنم گفتم: از ما که گذشت هر جور تو راحتی. فقط یادت باشد تو رسم عاشقی نمی دانی و من رسم زندگی.

لطفاً نظرات و پیشنهادات خود را

با مدیریت سایت از طریق پست الکترونیکی؛

Email: mahdiyarahmadi@gmail.com

در میان گذارید.

 صاحب امتياز و مدير مسئول: دکتر مهدی ياراحمدي خراساني


  Mahdi Yarahmadi